Co to jest leasing?

Jeśli nie wiesz, na czym polega leasing, wyjaśnienie jest proste – to forma finansowania pojazdów i urządzeń, które są wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej i służą do celów zarobkowych. Jest ona jednak przeznaczona nie tylko dla przedsiębiorców, ale również osób fizycznych – w ich przypadku dostępny jest leasing konsumencki.

Ważne jest, aby wiedzieć, jak działa leasing. Dotyczy to między innymi warunków, jakie należy spełnić, aby można było z niego skorzystać. Obejmuje to:

• czas działalności firmy na rynku – przeważnie jest to minimum kilka miesięcy,
• wykazywanie się zdolnością kredytową, czyli znajdowanie się w takiej sytuacji finansowej, która zagwarantuje terminową spłatę rat – temu służy przedstawienie przez leasingobiorcę deklaracji podatkowych oraz wyników finansowych,
• pozytywną historię kredytową, która wskazuje na terminowe regulowanie poprzednio zaciągniętych zobowiązań.

W leasing możesz wziąć wiele rzeczy, w tym:

• ruchome – najczęściej są to samochody osobowe; poza nimi leasing obejmuje pojazdy dostawcze oraz ciężarowe, a także maszyny, takie jak wózki widłowe, linie produkcyjne, sprzęt biurowy,

• nieruchome, czyli lokale czy magazyny.

Coraz popularniejszy staje się również leasing pracowników. Firmy stosują go na przykład w celu uzupełnienia braków kadrowych w sytuacji zwiększonego popytu na własne produkty.

Na czym polega leasing?

W kodeksie cywilnym wskazano, że w ramach umowy leasingu:

• finansujący oddaje określoną rzecz korzystającemu, aby mógł on jej używać i pobierać z niej pożytki przez oznaczony czas,
• korzystający płaci finansującemu wynagrodzenie pieniężne w ustalonej kwocie.

Jeśli zastanawiasz się, czy leasing się opłaca, pamiętaj, że:

• dzięki niemu za stosunkowo niewielkie pieniądze możesz nabyć nowy pojazd czy sprzęt komputerowy i tym samym zwiększyć prestiż firmy – duża zaletą jest niski wkład własny, nawet na poziomie 5–10%,
• po zakończeniu umowy samochód wykupisz za niewielką kwotę,
• jeśli prowadzisz działalność gospodarczą, możesz liczyć na ulgi podatkowe,
• procedura związana z pozyskaniem finansowania nie jest skomplikowana i nie trwa długo,
• skorzystasz z dodatkowych, atrakcyjnych ofert na ubezpieczenie auta czy wymianę opon.

Omawiając kwestię tego, na czym polega leasing, nie można pominąć jego wad. Przez cały czas trwania umowy (zwykle są to 2–4 lata) rzecz pozostaje własnością leasingodawcy i po kradzieży pojazdu czy wystąpieniu szkody całkowitej umowa wygasa. W takiej sytuacji leasingobiorca nie otrzyma żadnej rekompensaty, a dodatkowo jeśli odszkodowanie od ubezpieczyciela jest zbyt małe, musi spłacić pozostałe raty. W czasie korzystania z leasingu należy opłacać ubezpieczenie autocasco i serwisować auto w warsztatach wskazanych przez firmę leasingową, co nierzadko wiąże się z dużymi kosztami. Ponadto w trakcie trwania umowy nie można przekazać pojazdu do użytkowania innym osobom.

Jakie są rodzaje leasingu?

W ofercie znajduje się leasing operacyjny czy finansowy. Różnią się one pod kątem:
• czasu trwania umowy – w leasingu operacyjnym to co najmniej 40% okresu amortyzacji (w przypadku nieruchomości nie mniej niż 10 lat), a w finansowym – minimum 12 miesięcy,
• amortyzacji, która w leasingu operacyjnym należy do obowiązków leasingodawcy, a w finansowym – leasingobiorcy,
• kosztów uzyskania przychodu – przy leasingu operacyjnym zalicza się do nich opłatę wstępną, całość rat oraz wydatki eksploatacyjne, a przy finansowym amortyzację, część odsetkową rat i nakłady ponoszone w związku z użytkowaniem pojazdu,

• wysokości i momentu zapłaty VAT – w leasingu operacyjnym, który jest traktowany jako usługa, podatek wynosi 23% i jest regulowany w ramach rat; w przypadku operacyjnego stawka to 8%, ale zapłata podatku następuje w momencie dostawy auta,
• wykupu pojazdu – przejdzie on na Twoją własność, gdy wybierzesz leasing finansowy, natomiast przy operacyjnym możesz również odstąpić od dalszego użytkowania samochodu.

Czytaj więcej na temat leasingu operacyjnego i finansowego >>

Jeśli nie wiesz, jak wziąć samochód w leasing, pamiętaj, że do wyboru masz leasing bezpośredni (auto nabywasz od firmy leasingującej) bądź pośredni, realizowany przez dilera samochodowego, który zazwyczaj nie pobiera prowizji. Ponadto wyróżnia się leasing zwrotny – polega on na wykupie przez firmę leasingującą użytkowanych w przedsiębiorstwie środków trwałych, na przykład maszyn, które są następnie brane w leasing. To dobry sposób na odzyskanie utraconej płynności finansowej poprzez uwolnienie środków, które mogą być przeznaczone na przykład na spłatę długów.

Co to jest wynajem długoterminowy?

Gdy masz zamiar nabyć samochód, wynajem długoterminowy jest ofertą godną uwagi. Jego cechą jest to, że w trakcie trwania umowy nie spłacasz całkowitej wartości nowego auta, ale jedynie jej utratę w określonym czasie. Ponosisz więc wyłącznie koszty użytkowania pojazdu.

Wybierając samochód na wynajem długoterminowy, możesz użytkować zupełnie nowe auto, nie posiadając wystarczających środków na jego zakup albo na regulowanie rat kredytu. To oferta dla osób, którym zależy na:

• maksymalnej wygodzie podczas użytkowaniu auta – jeśli wybierzesz odpowiednią opcję, w kwocie raty uwzględnione są już wydatki na ubezpieczenie i serwis samochodu, w tym okresową wymianę opon oraz naprawy,
• zmianie pojazdu na nowy co kilka lat – w przypadku firmy może to podnieść jej prestiż i umocnić pozytywny wizerunek na rynku.

Jeśli nie wiesz, co jest lepsze: najem długoterminowy czy leasing, pamiętaj, że pierwsza opcja to zwykle niższa rata. Jest tak nawet mimo tego, że wliczone są w nią wydatki eksploatacyjne.

Na czym polega najem długoterminowy?

Gdy zamierzasz kupić auto, wynajem długoterminowy gwarantuje Ci:

• dostęp do nowego samochodu bez wpłaty własnej,
• przewidywalność wydatków – płacisz jedną, stałą ratę miesięczną, w którą wliczone są różne usługi dodatkowe,
• większy komfort i swobodę podczas codziennego użytkowania pojazdu – nie musisz szukać odpowiedniego warsztatu, na czas naprawy otrzymasz samochód zastępczy, a dzięki kartom paliwowym zakup benzyny zrealizujesz bezgotówkowo,
• brak obaw o utratę wartości samochodu.

Długoterminowy najem auta pozwala Ci po zakończeniu umowy wykupić auto bądź zrezygnować z niego i skorzystać z nowej oferty. Jeśli interesuje Cię wykup, już w momencie podpisania umowy będziesz znał cenę pojazdu, co pozwoli Ci odpowiednio wcześnie zgromadzić niezbędne środki finansowe. Pamiętaj jednak, że cena ta będzie zbliżona do wartości samochodu w momencie zakończenia umowy. Wady wynajmu to limit przejechanych kilometrów, po którego przekroczeniu należy uiścić określoną opłatę, a także konieczność zwrotu pojazdu w dobrym stanie, adekwatnym do przebiegu – wszelkie uszkodzenia mogą oznaczać dodatkowe wydatki.

Leasing a zdolność kredytowa

Jeśli interesuje Cię leasing, na pewno zadajesz sobie pytanie: co to jest zdolność kredytowa? Dotyczy ona możliwości spłaty zaciągniętego zobowiązania w określonych w umowie leasingowej terminach. Przy jej wyznaczaniu pod uwagę bierze się:

• wysokość zobowiązania,
• wielkość osiąganych przez wnioskodawcę dochodów,
• wkład własny,
• okres leasingu,
• historię kredytową.

Pewnie zastanawiasz się też, czy leasing obniża zdolność kredytową. Zwykle tak nie jest, choć dużo zależy od:

• formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej – jeśli jest to ryczałt lub karta podatkowa, w przypadku których nie trzeba prowadzić księgi przychodów i rozchodów, leasing może być brany pod uwagę w ramach określania zdolności kredytowej,
• polityki poszczególnych banków – przeważnie przy wyliczaniu zdolności kredytowej nie uwzględniają one zarówno leasingu operacyjnego (ponieważ całą ratę zalicza się do kosztów uzyskania przychodu), jak i finansowego (w kosztach uwzględnia się odpisy amortyzacyjne i część odsetkową).

Leasing to idealna opcja dla osób, które:

• spłacają inne zobowiązania,
• w niedalekiej przyszłości chcą zaciągnąć kredyt na przykład na zakup nieruchomości, a jednocześnie potrzebują nowego samochodu.

Gdy rozważasz, co jest bardziej opłacalne – leasing czy kredyt, weź pod uwagę to, że w przypadku leasingu nie trzeba przedstawiać szczegółowych informacji i danych, na przykład biznesplanu oraz analizy wskaźnikowej. Dzięki uproszczonej procedurze nie tracisz czasu na kompletowanie dokumentów i szybciej otrzymasz przedmiot umowy.

Czytaj też: Czym się różni przychód od dochodu?

Leasing a BIG, BIK – czy to możliwe?

Jeśli chcesz wiedzieć, jak wziąć samochód w leasing na firmę, pamiętaj, że leasingodawca bada Twoją zdolność kredytową. Odpowiednich informacji szuka nie tylko w przedstawionych przez Ciebie dokumentach, ale również w określonych bazach np. takich jak Biura Informacji Gospodarczej.
BIG gromadzą i przechowują dane na temat nierzetelnych dłużników. Tak jak ERIF BIG, oferują one weryfikowanie sytuacji finansowej przedsiębiorców. Są to dane dostępne nie tylko dla leasingodawców, ale dla każdego innego przedsiębiorcy. Korzystanie z nich pozwala unikać niewypłacalnych podmiotów i ograniczać ryzyko związane z nieotrzymywaniem płatności za faktury. Pozytywnie wpływa to na działalność biznesową, umożliwiając firmie zachowanie stabilności i płynności finansowej. Inne przydatne opcje to:

• monitorowanie własnej firmy – możesz uzyskać powiadomienia w każdym przypadku, gdy ktoś dodał dane na jej temat do ERIF BIG,
• pomoc w odzyskiwaniu pieniędzy poprzez wysyłkę wezwania do zapłaty oraz dopisanie dłużnika do bazy prowadzonej przez ERIF BIG.

Jeśli prowadzisz firmę i chcesz wziąć samochód w leasing, pozytywna historia płatnicza w ERIF BIG może zwiększyć Twoje szanse na pozytywne rozpatrzenie wniosku, natomiast wpisy na temat nieuregulowanych zaległości – doprowadzić nawet do jego odrzucenia.

Sprawdź i monitoruj swoją firmę w bazie ERIF BIG>>

Czy inflacja ma wpływ na koszt leasingu i na wynajem długoterminowy?

Bez względu na to, czy zdecydujesz się na długoterminowy wynajem, czy na leasing, pamiętaj, że każda podwyżka oprocentowania, wynikająca z rosnącej inflacji, powoduje zwiększenie miesięcznej raty. Na jej wysokość mają wpływ odsetki, na które składa się marża firmy leasingowej oraz wskaźnik WIBOR. Ten ostatni jest ustalany w oparciu o stopę referencyjną NBP.
Według danych za październik 2022 roku w przypadku nowych umów rata leasingowa wzrosła średnio o 35%, z czego 18% to bezpośredni skutek inflacji. Dla auta osobowego, które zostało zakupione rok temu za kwotę 150 000 zł, miesięczna rata jest wyższa już o około 1 000 zł ^[1]. Stanowi to spore obciążenie dla przedsiębiorców.

Leasing a Polski Ład – co się zmieniło?

Polski Ład, czyli plan szerokich zmian prawnych, w tym w sferze podatkowej, który wszedł w życie w 2022 roku, wprowadził istotne zmiany w leasingowaniu samochodów firmowych. Dotyczą one:

• traktowania pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży auta wykupionego z leasingu jako przychodu z działalności gospodarczej, jeśli od momentu przejęcia pojazdu z firmy minęło mniej niż 6 lat – dotychczas wystarczyło odczekać 6 miesięcy, aby nie płacić podatku,
• naliczania VAT-u przy wykupie samochodu od jego wartości rynkowej, a nie ostatniej raty.

Takie zmiany nie są korzystne dla leasingobiorców. Nadal jednak leasing to interesująca propozycja, nawet wobec nowych przepisów prawnych i wysokiej inflacji.

Leasing czy najem – podsumowanie. Dla kogo i kiedy jaki rodzaj finansowania?

Jeśli nie wiesz, co będzie dla Ciebie lepszym rozwiązaniem – wynajem długoterminowy czy leasing, zwróć uwagę przede wszystkim na własne potrzeby. Gdy chcesz mieć wpływ na to, gdzie samochód będzie ubezpieczony i serwisowany, oraz zatrzymać go po zakończeniu umowy, korzystniejszym rozwiązaniem będzie leasing – wykup jest możliwy nawet za 1% wartości pojazdu. Pamiętaj jednak o konieczności uregulowania opłaty wstępnej i zwykle wyższych niż przy najmie ratach. Z kolei najem długoterminowy jest polecany wówczas, gdy jesteś zainteresowany wygodą i nie chcesz tracić czasu oraz pieniędzy na serwisowanie auta, a ponadto masz zamiar co kilka lat wymienić pojazd na nowy.

^{_{1.https://firma.rp.pl/finanse/art37293871-raty-leasingu-strasza-przedsiebiorcow-przez-inflacje-wzrosly-o-kilkadziesiat-procent}}

Artykuł Leasing czy wynajem? Różnice. Co wybrać dla firmy? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Wyższe stopy procentowe to także wyższe raty kredytów bankowych, ale nie tylko – mają one za zadanie również powstrzymać wzrost inflacji oraz zachęcić obywateli do zmniejszenia konsumpcji i robienia oszczędności ze względu na korzystniejsze oprocentowanie lokat i depozytów w bankach. W tym kontekście nasuwa się także pytanie: czy i w jaki sposób podwyżki stóp procentowych wpływają na inne koszty kredytobiorców oraz na odsetki ustawowe za opóźnienie?

Stopy procentowe – definicja

Zgodnie z oficjalną definicją formalnoprawną stopy procentowe banku centralnego to cena, za jaką bank centralny udziela kredytu bankom komercyjnym lub po jakiej sprzedaje papiery wartościowe. Mówiąc prościej, stopa procentowa to koszt, jaki trzeba ponieść, żeby pożyczyć pieniądze od banku lub innego posiadacza kapitału. Co istotne, wysokość stóp procentowych przekłada się też na maksymalne oprocentowanie lokat oferowanych przez banki. Stopa procentowa jest wyrażana w procentach od pożyczonej kwoty, przy czym wartość ta jest mierzona w ujęciu rocznym.
Warto mieć na uwadze, że wyróżnia się kilka rodzajów stóp procentowych:
• Stopa referencyjna – stopa referencyjna NBP to najniższa cena, jaką bank centralny oferuje na rynku międzybankowym za zakup bądź sprzedaż krótkoterminowych (najczęściej 7-dniowych) papierów wartościowych. Od 1 stycznia 2016 roku stopa referencyjna stanowi podstawę do wyliczania maksymalnych odsetek dla kredytów i pożyczek. Bezpośrednio wpływa na wysokość wskaźnika WIBOR.
• Stopa lombardowa – to cena, po której bank centralny pożycza bankom komercyjnym środki pod zastaw papierów wartościowych. Do 2015 roku stopa lombardowa była używana do wyliczania maksymalnego oprocentowania pożyczek i kredytów.
• Stopa depozytowa – to stopa oprocentowania dla krótkoterminowych (jednodniowych) depozytów, które banki komercyjne składają w banku centralnym.
• Stopa dyskonta weksli – pozwala przeliczyć przyszłą wartość kapitału na jego bieżącą wartość. Służy do ustalania wysokości oprocentowania pożyczek, których bank centralny udziela bankom komercyjnym.
• Stopa redyskontowa (redyskonta weksli) – to cena, po której bank centralny skupuje weksle od banków komercyjnych. Ma minimalny wpływ na politykę pieniężną NBP, choć jest wykorzystywana do wyliczania odsetek dla kredytów studenckich.
Zgodnie z obowiązującymi w Polce przepisami prawa wysokość stóp procentowych ustalana jest przez Radę Polityki Pieniężnej, stanowiącą organ decyzyjny polskiego banku centralnego, czyli Narodowego Banku Polskiego.

Realna a nominalna stopa procentowa. Czym się różnią?

Poza wymienionymi powyżej rodzajami stóp procentowych można się również spotkać z następującymi określeniami:

• Realna stopa procentowa – to stopa nominalna pomniejszona o wartość inflacji. W praktyce odzwierciedla ona faktyczny wzrost dochodów z tytułu depozytów już po uwzględnieniu wzrostu cen różnego rodzaju dóbr w wyniku inflacji.
• Nominalna stopa procentowa – koszt kapitału wyrażony w bieżących jednostkach pieniężnych danej waluty bez uwzględnienia wzrostu cen w czasie, czyli bez inflacji. Tę stopę procentową stosują banki oraz inne instytucje finansowe w informacjach reklamowych na temat oprocentowania produktów finansowych.
• Efektywna stopa procentowa – uwzględnia wszystkie dodatkowe koszty związane z pozyskaniem kapitału, w tym również koszty początkowe, opłaty administracyjne oraz częstotliwość kapitalizacji odsetek i stopę podatku od zysków kapitałowych. Wysokość efektywnej stopy procentowej jest zależna od wielu czynników.

Obniżanie i wzrost stóp procentowych – kiedy się spodziewać?

Zmiany wysokości stóp procentowych stanowią jedno z najważniejszych narzędzi do walki z inflacją, co w praktyce przekłada się na zmiany wysokości stóp procentowych zależnie od poziomu inflacji oraz sytuacji gospodarczej kraju. Obniżanie stóp procentowych ma miejsce zazwyczaj w chwili, gdy obowiązujące w danym okresie stopy procentowe w zbyt dużym stopniu spowalniają gospodarkę krajową, zagrażając jej wyhamowaniem. Podobnie w sytuacji, gdy inflacja spada i wyraźnie widoczna jest dalsza tendencja spadkowa – stopy procentowe również będą wtedy sukcesywnie maleć. Z kolei podnoszenie stóp procentowych, tak jak ma to miejsce obecnie w Polsce, jest jedną z podstawowych form reakcji na szoki cenowe na rynkach światowych oraz na potencjalne konsekwencje różnego rodzaju nieprzewidzianych wydarzeń – jak np. pandemia COVID-19 i spowodowany nią globalny kryzys gospodarczy bądź agresja Rosji na Ukrainę. W idealnej sytuacji stopy procentowe powinny być podnoszone z pewnym wyprzedzeniem na podstawie dostępnych przesłanek i analiz, choć nie zawsze udaje się to zrobić.

Jak obliczyć wysokość efektywnej stopy procentowej? Wzór na obliczanie stóp procentowych

Na wysokość stóp procentowych w największym stopniu wpływa aktualna sytuacja na rynku, stan gospodarki kraju, poziom inflacji oraz szereg innych czynników. Dla każdego kredytobiorcy oraz osób gromadzących kapitał na lokatach bankowych największe znaczenie ma efektywna roczna stopa procentowa, ponieważ jest to oprocentowanie uwzględniające kapitalizację odsetek. Prościej mówiąc, jest to wysokość oprocentowania, jakie trzeba będzie faktycznie zapłacić do banku za zaciągnięty kredyt bądź pożyczkę z uwzględnieniem wszelkich kosztów dodatkowych. Można je obliczyć, korzystając z poniższego wzoru:

r = (1 + i/n)ⁿ – 1

gdzie:

r – efektywna roczna stopa procentowa,

i – nominalna stopa procentowa,

n – liczba kapitalizacji w ciągu roku.

Należy zauważyć, że efektywna roczna stopa procentowa jest równa nominalnej stopie procentowej wyłącznie w przypadku kapitalizacji rocznej (n=1).

Stopy procentowe w Polsce – jak zmieniały się w ostatnich latach?

Bieżąca sytuacja kredytobiorców i dłużników w Polsce nie napawa optymizmem, ponieważ drastyczny wzrost stóp procentowych w ciągu ostatniego roku przekłada się na znaczące zwiększenie obciążenia zarówno dla osób terminowo spłacających swoje zobowiązania, jak i dla dłużników. Widać to również na przykładzie danych dotyczących przedsiębiorców-dłużników zgromadzonych w ERIF BIG, które pokazują stały wzrost średniej wartości zobowiązań. Porównując do 2019 r. obecnie jest to niemal 60% więcej (17,5 tys zł, Raport kwartalny ERIF za II kwartał 2022 r.).

Na aktualny poziom stóp procentowych ma wpływ szereg czynników zewnętrznych i wewnętrznych, jednak za najważniejsze należy uznać przede wszystkim:

• poważne zaburzenia w światowych łańcuchach dostaw oraz zwiększone koszty transportu, będące następstwem pandemii COVID-19;
• podwyższoną inflację, która wynika w dużej mierze ze wzrostu cen surowców energetycznych i rolnych, spowodowanego trwającą od kilku miesięcy wojną na Ukrainie;
• wysoką dynamikę popytu i rosnące koszty pracy zarówno na rynkach światowych, jak i na rynku krajowym.

Historia stóp procentowych w Polsce na przestrzeni lat (od 2015)

Na zasobność kieszeni praktycznie każdego Polaka ogromny wpływ mają stopy procentowe. Wykres zamieszczony poniżej przedstawia zmiany wysokości stóp procentowych w Polsce od roku 2015 do czerwca 2022. Wyraźnie widać drastyczny wzrost stóp procentowych w roku 2022.

Aktualne stopy procentowe w Polsce

6 maja 2022 roku prezes polskiego banku centralnego Adam Glapiński oświadczył podczas konferencji prasowej, że stopy procentowe będą podnoszone do chwili trwałego opanowania inflacji. W maju 2022 r. inflacja CPI wynosiła 13,9% rok do roku i wciąż nie osiągnęła wartości szczytowej. Zgodnie z przyjętą strategią Rady Polityki Pieniężnej zdecydowano o podniesieniu stóp procentowych o 75 punktów bazowych, w związku z czym od 6 maja 2022 do 8 czerwca 2022 r. stopa referencyjna NBP wynosiła 5,25%. 8 czerwca 2022 r. podczas posiedzenia RPP zapadła decyzja o kolejnej podwyżce stóp procentowych – również o 75 punktów bazowych, do poziomu 6%. Jest to najwyższa stopa referencyjna NBP od czerwca 2008 roku. Według ekspertów-ekonomistów jest bardzo prawdopodobne, że stopa referencyjna NBP zostanie podniesiona ponownie w najbliższych miesiącach.

Co to są odsetki ustawowe?

Od 1 stycznia 2016 roku w wyniku zmian w obowiązujących przepisach prawa w Polsce istnieją trzy rodzaje odsetek ustawowych. Są to:
• Odsetki ustawowe należne od sumy pieniężnej – regulowane przez art. 359 Kodeksu cywilnego. Są naliczane przez pożyczkodawcę od kwoty pożyczonego kapitału, a wobec dłużników stosowane są w sytuacji, gdy zostaną nałożone jako forma sankcji przez sąd.
• Odsetki ustawowe za opóźnienie – regulowane przez art. 481 Kodeksu cywilnego. Ustawowe odsetki za opóźnienie nalicza się w przypadku, gdy dojdzie do nieterminowej spłaty całości bądź części długu.
• Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych – wprowadzone do polskiego systemu legislacyjnego ustawą z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2016 r., poz. 684). Mają zastosowanie w przypadku transakcji handlowych między przedsiębiorcami. Co ważne, przepisy wspomnianej powyżej ustawy stanowią lex specialis wobec Kodeksu cywilnego, tzn. że w przypadku opóźnień w płatnościach za transakcje handlowe stosuje się wyłącznie przepisy powyższej ustawy.
Więcej informacji na temat odsetek ustawowych znajdziesz w artykule: Odsetki za opóźnienie płatności – ustawowe odsetki – jak obliczyć ich wysokość?

Odsetki ustawowe a odsetki za opóźnienie – czym się różnią?

Zgodnie z art. 481 Kodeksu cywilnego wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego od każdego swojego dłużnika, który nie uregulował należności w wyznaczonym terminie. W zależności od warunków, na jakich wierzyciel zawarł umowę z dłużnikiem, należne mogą być odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego (tzw. odsetki za opóźnienie) lub ustawowe odsetki za opóźnienie. Na czym polega różnica między nimi?
Odsetki za opóźnienie przysługują wierzycielowi nawet wtedy, gdy nie poniósł on żadnej szkody. Co ważne, nie ma także znaczenia, czy dłużnik był odpowiedzialny za okoliczności, które doprowadziły do opóźnienia płatności, czy były to okoliczności niezależne. Odsetki za opóźnienie powinny być jasno określone w umowie między stronami, ale ich maksymalna wysokość w stosunku rocznym nie może przekraczać dwukrotności wysokości ustawowych odsetek za opóźnienie. Jeśli stopa odsetek za opóźnienie nie została oznaczona, wierzycielowi należą się odsetki ustawowe za opóźnienie.
Odsetki ustawowe za opóźnienie są określane w drodze obwieszczenia przez Ministra Sprawiedliwości, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Ich wysokość oblicza się według następującego wzoru: bieżąca stopa referencyjna NBP + 5,5 punktu procentowego. W praktyce zatem maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie jest bezpośrednio zależna od wysokości odsetek ustawowych.

Kalkulator odsetek za opóźnienie. Jak obliczyć odsetki za opóźnienie?

Odsetki za opóźnienie można wyliczyć w oparciu o informacje i regulacje zamieszczone w odnośnych ustawach, ale nie dla każdego będzie to metoda wygodna, dlatego na stronie gofin.pl dostępny jest prosty w obsłudze kalkulator odsetek ustawowych za opóźnienie . Pozwala on obliczyć różne rodzaje odsetek zgodnie z najnowszymi obowiązującymi w naszym kraju regulacjami prawnymi, w tym m.in.:
• odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych,
• odsetki od zaległości składkowych,
• odsetki od zaległości podatkowych,
• odsetki umowne,
• odsetki maksymalne.
Jeśli natomiast chcesz dowiedzieć się więcej na temat odsetek ustawowych, sprawdź nasz poradnik.

Wysokość stóp procentowych a wysokość odsetek za opóźnienie

Podwyżki stóp procentowych, a szczególnie stopy referencyjnej NBP, mają duże znaczenie nie tylko dla kredytobiorców, ale również dla wszystkich dłużników. Wysokość odsetek ustawowych jest bowiem w bezpośredni sposób uzależniona od stopy referencyjnej NBP zgodnie z poniższymi regulacjami prawnymi:

• odsetki za opóźnienie są równe bieżącej stopie referencyjnej NBP + 5,5 punktu procentowego;
• maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie może w skali roku wynosić nie więcej niż dwukrotność odsetek ustawowych za opóźnienie, a jeśli przekracza tę sumę, należy zastosować maksymalne odsetki za opóźnienie.

Jak zmieniała się wysokość odsetek za opóźnienie w 2022 r.

Rok 2022 upływa pod znakiem stałego wzrostu stóp procentowych, od których zależy wysokość odsetek za opóźnienie. Poniższa tabela prezentuje zmiany wysokości odsetek za opóźnienie w 2022 roku. Odsetki od sumy pieniężnej zostały w poniższym zestawieniu uwzględnione z uwagi na to, że mogą stanowić sankcję sądową wobec dłużników.

Warto dodać, że od 1 stycznia 2022 roku obowiązuje również nowa wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych (między przedsiębiorcami). Ich wysokość jest zależna od poziomu stopy referencyjnej NBP na dzień 1 stycznia 2022 r. i wynosi odpowiednio:
• 9,75% w skali roku dla transakcji handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym;
• 11,75% w skali roku dla transakcji handlowych, w których dłużnikiem są pozostałe podmioty.

Artykuł Stopy procentowe – czy ich podwyżka wpływa na odsetki za opóźnioną płatność? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Jak wzrost poziomu kosztów wpłynie na kondycję biznesu?

Przyszłość wielu przedsiębiorstw jest bardzo łatwa do przewidzenia. Te firmy, które nie udźwigną ciężaru obciążeń – z pewnością popadną w tarapaty finansowe. Zaczną zaciągać nowe zobowiązania, nie spłacając wcześniejszych, a to prosta droga by popaść w kłopoty. W najgorszym wypadku – będą wręcz zmuszone do ograniczenia lub całkowitego zamknięcia swoich działalności.

W takiej sytuacji jak łatwo się domyśleć, kiepska kondycja finansowa jednych, stanie się prawdziwą kulą u nogi innych. I to nawet tych, którzy poradzili sobie ze skutkami dodatkowych obciążeń i wzrostu cen.

Jak zabezpieczyć się na wypadek problemów finansowych partnerów biznesowych?

Jedno jest pewne – zbliżające się do nas podwyżki są nieuchronne i nie da się od nich tak po prostu uciec. Nie mamy indywidualnie również wpływu na rosnącą inflację, czy ceny paliw. Mając jednak świadomość nadciągających nad polskich przedsiębiorców „czarnych chmur”, można zrobić krok wyprzedzający i spróbować zabezpieczyć swoją firmę na wypadek pojawienia się dłużników. Kontrahent, który nie jest w stanie uregulować płatności – zapłacić faktury za wykonaną usługę, z pewnością nie jest tym partnerem biznesowym z którym chcielibyśmy współpracować w 2022 r.

ERIF BIG S.A. posiada wieloletnią i sprawdzoną praktykę we wspieraniu firm borykających się z nierzetelnymi kontrahentami.

Niezbędne jest kompleksowe ujęcie umożliwiające prowadzenie operacji przeciwdziałających powstawaniu zadłużeń (prewencja), jak i takich pozwalających na skuteczne odzyskiwanie, gdy jednak się pojawią (egzekucja). Cztery kroki kompleksowej tarczy ochronnej skierowanej do firm polegają na:
• Weryfikacji informacji gospodarczych na temat klientów i partnerów biznesowych.
• Bieżącym monitoringu, dzięki któremu możesz kontrolować sytuację finansową – zarówno Twoją, jak i Twoich obecnych lub potencjalnych kontrahentów.
• Rozwiązaniach zabezpieczających płynność, do których należy m.in. pieczęć ostrzegawcza (na fakturze) oraz dostęp do giełdy wierzytelności VERIF www.verif.pl.
• Narzędzia do skutecznego odzyskiwania należności, w tym: generowanie i wysyłka wezwań do zapłaty, dopisywanie dłużników do rejestrów oraz informowanie ich o tym fakcie.

Chcesz dowiedzieć się „czy” i „jak” sprawdzi się w Twoim przedsiębiorstwie?

Zależy Ci na bezpieczeństwie i efektywnej ochronie finansów Twojej firmy? Umów się na rozmowę z doradcami ERIF

Wystarczy kilka minut, podczas których zaprezentujemy Ci wszystkie możliwości współpracy. Dzięki temu osobiście zdecydujesz, czy jest to rozwiązanie, które sprawdzi się także u Ciebie!

Artykuł Rosnące obciążenia polskich firm: jak ograniczyć skutki podwyżek i poprawić płynność finansową? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Warto jednak pamiętać, że ustawodawca zapewnił także wierzycielom szereg narzędzi, dzięki którym ogłoszenie upadłości nie jest równoznaczne z całkowitą niemożliwością dochodzenia przez wierzyciela zapłaty od dłużnika. Poniżej opisujemy, na czym polega upadłość konsumencka według aktualnie obowiązujących przepisów i wskazujemy, co może zrobić wierzyciel, którego dłużnicy próbują uniknąć odpowiedzialności finansowej przez ogłoszenie upadłości konsumenckiej.

Co to jest upadłość konsumencka?

Upadłość konsumencka (określana również jako bankructwo konsumenckie), zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami prawa, zawartymi w ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. 2003 nr 60 poz. 535 z późn. zm.), to ustawowo regulowane postępowanie, prowadzone wobec niewypłacalnych dłużników będących przedsiębiorcami lub osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Nadrzędnym celem tego postępowania jest zaspokojenie roszczeń wierzycieli w jak najwyższym stopniu.

Co bardzo ważne, w przypadku postępowań przeciwko dłużnikom będącym przedsiębiorcami celem jest również zachowanie dotychczasowego przedsiębiorstwa dłużnika, jeżeli pozwalają na to racjonalne względy. Jeśli chodzi o postępowania przeciwko dłużnikom, którzy są osobami fizycznymi nieprowadzącym działalności gospodarczej (czyli konsumentom), postępowanie upadłościowe powinno być prowadzone w taki sposób, aby umożliwić umorzenie tych zobowiązań upadłego, które nie zostały wykonane w toku postępowania upadłościowego.

Kto może ogłosić upadłość konsumencką?

Regulacje prawne obowiązujące w Polsce precyzyjnie określają, na jakich zasadach może zostać ogłoszona upadłość konsumencka, co to jest i kto jest uprawniony do złożenia wniosku o upadłość osoby fizycznej lub bankructwo firmy. Zgodnie z zapisami art. 10 ustawy Prawo upadłościowe upadłość ogłasza się w stosunku do takiego dłużnika, który stał się niewypłacalny, czyli utracił zdolność do regulowania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych i stan ten utrzymuje się od ponad 3 miesięcy.

W przypadku podmiotów gospodarczych za niewypłacalny jest uznawany ustawowo każdy podmiot gospodarczy, którego majątek ma mniejszą wartość niż jego zobowiązania pieniężne i taka sytuacja ma miejsce przez ponad 24 miesiące. Nie ma w tym przypadku znaczenia to, czy taki podmiot reguluje swoje zobowiązania w terminach, czy zalega z płatnościami.

Co szczególnie ważne, podmioty gospodarcze mają ustawowy obowiązek ogłoszenia upadłości w terminie 30 dni od wystąpienia stanu niewypłacalności. Możliwość zdecydowania się na ogłoszenie upadłości osoby fizycznej (czyli brak przymusu ustawowego) mają wyłącznie konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

Dlatego właśnie każdy przedsiębiorca prowadzący działalność powinien stale monitorować nie tylko własną kondycję finansową, ale również to, czy jego kontrahenci są wypłacalni. Pozwoli to odpowiednio zareagować w chwili, gdy dojdzie do utraty płynności finansowej.

Jak monitorować siebie i innych? Czytaj więcej na stronie ERIF>>

Upadłość konsumencka bez majątku – czy jest możliwa?

Możliwość ogłoszenia upadłości zależy od rodzaju podmiotu, który składa wniosek. Jeśli chodzi o bankructwo firmy, art. 13 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe stanowi wprost, że wniosek o ogłoszenie upadłości zostanie oddalony przez sąd, jeżeli majątek niewypłacalnego podmiotu gospodarczego nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego lub pokryje jedynie te koszty.

W przypadku konsumentów nie trzeba mieć majątku, żeby móc ogłosić upadłość konsumencką, ale nawet w takim przypadku trzeba się liczyć z koniecznością poniesienia wymaganych ustawowo kosztów. Dokładniej kwestię kosztów postępowania upadłościowego osoby fizycznej opisujemy w dalszej części artykułu.

Jak ogłosić upadłość konsumencką?

Podstawą do tego, by ogłosić bankructwo konsumenckie, jest złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym sądzie. Każdy taki wniosek jest gruntownie weryfikowany przez sąd pod kątem formalnym. Co musi zawierać wniosek o bankructwo konsumenckie, aby został rozpatrzony przez sąd i został przyjęty? Oto lista wymaganych ustawowo informacji, które należy umieścić we wniosku o ogłoszenie upadłości:
• imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwa oraz numer PESEL lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym (od 1.12.2021 konieczne będzie także podanie numeru NIP dłużnika, jeśli ten go posiada),
• wskazanie miejsca, w którym znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika,
• okoliczności uzasadniające wniosek wraz z ich uprawdopodobnieniem,
• wskazanie jurysdykcji, jakiej podlega dłużnik (polskiej lub innej) – wyłącznie w przypadku, gdy wniosek składa sam dłużnik. Gdy wniosek o ogłoszenie upadłości składa wierzyciel, tę informację pomija się,
• określenie, czy dłużnik jest spółką publiczną w rozumieniu odnośnych przepisów prawa polskiego.

Ponadto do wniosku dłużnik musi dołączyć ustawowo określone załączniki.

Jeśli wniosek składa wierzyciel, musi on dołączyć do niego uprawdopodobnienie swojej wierzytelności.

Upadłość konsumencka – koszty

Koszty sądowe, jakie należy uregulować składając wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, są niewielkie i wynoszą:
• 30 zł za złożenie wniosku o bankructwo osoby fizycznej (wpłata na rachunek sądu, do którego kierowany jest wniosek o upadłość konsumencką);
• 5370,64 zł – tyle wynosi zaliczka na poczet kosztów postępowania (tylko dla ogłoszenia upadłości układowej);
• 17 zł na koszty pełnomocnictwa, jeżeli dłużnik jest w postępowaniu reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego.

Jeśli jednak majątek niewypłacalnego konsumenta nie jest wystarczający, by wspomniane koszty pokryć, zostają one tymczasowo pokryte przez Skarb Państwa. Upadły musi te koszty pokryć w późniejszym czasie w ramach realizacji planu spłaty. Jedynym wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy osoba upadła nie jest w stanie regulować jakichkolwiek opłat i sąd wyda prawomocne postanowienie o umorzeniu wskazanych we wniosku zobowiązań. Wtedy koszty ogłoszenia upadłości ponosi Skarb Państwa.

Dodatkowym kosztem, o jakim należy pamiętać w kontekście postępowania upadłościowego, są koszty pomocy prawnej.

Upadłość konsumencka – konsekwencje

Ogłoszenie upadłości osoby fizycznej lub bankructwa firmy niesie ze sobą szereg konsekwencji. Oto lista najważniejszych:
• utrata prawa do zarządzania swoim majątkiem – kontrolę nad majątkiem przejmuje syndyk;
• publikacja informacji o sytuacji finansowej dłużnika w Monitorze Sądowym i Gospodarczym i Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości;
• brak możliwości zawierania przez dłużnika umów, które zwiększają zadłużenie;
• zakaz zaciągania kredytów bankowych przez cały okres spłacania zobowiązania;
• konieczność realizacji przyjętego planu spłat i składania sądowi corocznych raportów na ten temat.

Co ważne, informacje gospodarcze o upadłym dłużniku znajdują się w rejestrach BIK co najmniej przez 5 lat po ogłoszeniu bankructwa, a we wpisach Monitora Sądowego i Gospodarczego na stałe.

Więcej o informacjach gospodarczych znajdziesz tutaj>>

Upadłość konsumencka dłużnika – co może zrobić wierzyciel, aby odzyskać pieniądze?

Czasem zdarza się, że oszuści wyłudzający pieniądze nadużywają prawa i próbują wykorzystać je do tego, by uniknąć konsekwencji prawnych prowadzonego przez siebie procederu. Ogłoszenie upadłości konsumenckiej przez dłużnika wcale nie oznacza, że udało mu się skutecznie uniknąć spłaty zobowiązań – ale wiele zależy od samego wierzyciela i działań, jakie podejmie. W jaki sposób?

Zgłoszenie wierzytelności

Aby móc dochodzić swoich praw i należnych środków od dłużnika ogłaszającego upadłość, konieczne jest zgłoszenie przez wierzyciela wierzytelności do syndyka w czasie wyznaczonym przez obowiązujące aktualnie w Polsce przepisy prawa. Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami wierzyciel ma jedynie 30 dni od tej daty na zgłoszenie swojej wierzytelności do syndyka, aby ten uwzględnił go w trakcie ustalania planu spłaty. W przeciwnym razie odzyskanie należnej zaległości może okazać się trudne lub nawet niemożliwe. Zobowiązanie dłużnika wprawdzie nie wygasa, ale wierzyciel nie może zaspokoić swoich roszczeń z masy upadłości. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy zgłoszenie wierzytelności nie jest wymagane do tego, by została ona umieszczona na liście wierzytelności (jak np. należności ze stosunku pracy).

Weryfikacja informacji o dłużnikach

Wszystkie upadłości są publikowane przez sąd w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Dlatego właśnie warto regularnie sprawdzać jego treść i weryfikować, czy pojawiły się tam informacje na temat tego, czy któryś z naszych dłużników ogłosił bankructwo osoby fizycznej lub bankructwo swojej firmy. Jeśli tak się stało, należy jak najszybciej działać, aby nie zostać wykluczonym z podziału masy upadłościowej dłużnika.

Interwencje w trakcie postępowania upadłościowego i po ogłoszeniu upadłości

Wierzyciel może (i powinien) korzystać z narzędzi, jakie daje mu do dyspozycji obowiązujące prawo. Do tych narzędzi zalicza się m.in. złożenie wniosku o:
• umorzenie postępowania upadłościowego,
• zmianę planu spłat,
• ustalenie planu spłaty wierzycieli,
• uchylenie postanowienia o warunkowym umorzeniu zobowiązań dłużnika bez ustalenia planu spłaty jego wierzycieli.

Wierzyciel może także zaskarżyć wiele postanowień sądu w trakcie postępowania upadłościowego – w tej kwestii najlepiej skorzystać z wyspecjalizowanej pomocy prawnej.

Wierzyciel może również reagować na niewywiązywanie się przez dłużnika z obowiązków wynikających z postępowania upadłościowego. Jeśli wiemy, że dłużnik ukrywa majątek, obciąża majątek pozornymi zobowiązaniami, utrudnia ustalenie składu majątku mającego wejść do masy upadłościowej czy narusza inne swoje obowiązki, należy powiadomić o tym sąd. Istnieje szansa, że postępowanie upadłościowe zostanie umorzone, a niespłacone długi nadal będą musiały zostać uregulowane na rzecz wierzycieli.

Jak ochronić się przed wyłudzeniem kredytu i innymi oszustwami finansowymi? Sprawdź tu>>

Zarządzanie ryzykiem – skuteczna metoda zapobiegania problemom finansowym

Wdrożenie we własnej firmie odpowiedniej strategii zarządzania ryzykiem pozwala uniknąć sytuacji, w której konieczna jest walka z upadłym dłużnikiem o odzyskanie należnych pieniędzy. Każda decyzja o podjęciu współpracy z konkretnym kontrahentem powinna być poprzedzona gruntowną weryfikacją takiego podmiotu pod kątem wypłacalności i wiarygodności płatniczej. Dzięki temu ryzyko utraty płynności finansowej znacząco się zmniejsza, firma nie naraża się również na utratę reputacji i pozycji w swoim otoczeniu biznesowym.

Więcej na temat strategii zarządzania ryzykiem znajdziesz na stronie ERIF>>

Artykuł Upadłość konsumencka a zadłużenie – co robić, kiedy dłużnik ogłasza upadłość? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Osoby, które świeżo otworzyły lub dopiero planują swoją pierwszą działalność gospodarczą – dysponują przydatnymi narzędziami oferowanymi zarówno bezpośrednio przez państwo, jak i powołane w tym celu instytucje. Z definicji mają ułatwić start firmy oraz stanowić realne wsparcie w początkowym okresie działalności. Niestety według danych CEIDG, po niespełna 12 miesiącach od rozpoczęcia działalności – aż 25% właścicieli postanawia zamknąć swoje biznesy. Co stoi za ich decyzjami?

Oto 5 głównych czynników, które odpowiadają za niepowodzenie zdecydowanej większości młodych przedsiębiorstw. A co za tym idzie – zmuszają je, jak się często okazuje – do przedwczesnego zrezygnowania z marzeń o własnym biznesie.

Po 1 – nietrafiony pomysł na biznes

Wielu, zwłaszcza młodych przedsiębiorców, zamiast opierać swoje decyzje na twardych, rynkowych danych, kieruje się emocjami, opiniami najbliższych i swoim własnym postrzeganiem świata. W efekcie zapominają, że oferta przedsiębiorstwa ma przede wszystkim trafiać w potrzeby potencjalnych klientów, a nie wyłącznie być sposobem na realizację hobby czy zainteresowań.

Po 2 – złe powody, dla których otwierają swoje firmy

Znaczna część osób decyduje się na otwarcie biznesu tylko z uwagi na perspektywę otrzymania bezzwrotnej dotacji lub udzielonego na bardzo preferencyjnych warunkach – dofinansowania. Taka forma wsparcia buduje w nich brak szacunku do otrzymanych środków. To z kolei sprawia, że skupiają się wyłącznie na ich wydatkowaniu – zapominając, że ich biznes ma przecież zarabiać. W efekcie bilans zamyka się na minusie i młody przedsiębiorca zaczyna borykać się z własnym zadłużeniem.

Po 3 – przecenianie swoich możliwości

Niektórym osobom tylko wydaje się, że są w czymś dobre. Niestety, po “zderzeniu z rzeczywistością” i rynkowymi realiami okazuje się, że to nie do końca prawda. A ich oferta nie zawsze jest niedopasowana do rynku, nie spełnia surowych wymogów związanych z jakością lub też po prostu – nikt tak naprawdę jej nie potrzebuje.

Po 4 – brak świadomości funkcjonowania mechanizmów rynkowych

W teorii wszystko wydaje się łatwe, konkurencja nie istnieje, a klienci wręcz czekają, aby móc kupić nasze produkty lub skorzystać z naszych usług. Niestety, praktyka dla przedsiębiorców myślących w ten sposób okazuje się zdecydowanie bardziej brutalna.

Aby skutecznie prowadzić firmę, należy docierać do klientów, co wymaga zadbania o swoją promocję. Gdy już do nich dotrzemy – niezbędna jest właściwa obsługa klientów. A gdy już zdecydują się na zakup produktów bądź usług – do gry wchodzą kwestie rozliczeń, faktur, płacenia składek oraz podatków. Niestety – właśnie w tym obszarze znaczna część aspirujących właścicieli firm potyka się na biznesowej ścieżce. Opóźnienia w płatnościach lub brak realnego zysku powoduje, że finalnie zamiast zarobić, firma zaczyna popadać w długi.

Po 5 – niezastosowanie odpowiednich form zabezpieczenia

Często zdarza się tak, że świeżo upieczeni przedsiębiorcy są świetnymi fachowcami, wiedzą wszystko o dziedzinie, w której się poruszają, doskonale wykonują swoją pracę (lub sprzedają świetne produkty). Ale mimo wszystko “nie idzie” im tak, jak powinno.

Zbyt małe doświadczenie, połączone ze zbyt dużą ufnością wobec ludzi i brakiem tzw. „obycia”. To wszystko sprawia, że wiele firm związuje się z nieodpowiednimi kontrahentami, którzy mogą okazać się niesłowni, niegodni zaufania, a w konsekwencji – niewypłacalni.

Rezultat tego jest taki, że młoda firma, pomimo ogromnego potencjału i predyspozycji, ma problem ze ściągalnością długów. Sama ponosi regularne koszty (zakupy produktów, składki, podatki, czynsze itp.), które w żaden sposób nie są rekompensowane przychodami. W efekcie szybko popada w tarapaty finansowe i jest zmuszona do zamknięcia swojej działalności. A wystarczyłoby skorzystać z narzędzie, jakie oferują podmioty wspierające osoby prowadzące działalność. Takim podmiotem jest na przykład biuro informacji gospodarczej ERIF.

Jak sobie z tym wszystkim poradzić?

Prowadzenie działalności w pierwszym roku jest ogromnym wyzwaniem dla wchodzących na rynek. Dlatego warto przed rozpoczęciem aktywności – wyposażyć się w rozwiązania, które mogą pomóc w sytuacjach „podbramkowych” – ochronić firmę przez utratą płynności finansowej.

Takim rozwiązaniem jest wsparcie od ERIF BIG S.A., które wspiera młodego stażem przedsiębiorcę w kilku obszarach:

• Działania prewencyjne – zgodnie z zasadą, „lepiej zapobiegać niż leczyć”, zawsze warto sprawdzać kontrahenta, któremu planujemy np. dostarczyć produkt. Dlaczego? Może się bowiem borykać z problemami finansowymi i nie będzie w stanie zapłacić za dostarczony towar… Kilku takich kontrahentów w tym samym czasie to już prosta droga do poważnych kłopotów – młoda firma ponosi koszty, a nie osiąga przychodów, przez co sama nie może spłacać swoich zobowiązań. W ramach działań prewencyjnych, każdorazowo przed podjęciem współpracy – przyjęcia zlecenia do realizacji, można sprawdzić informacje gospodarcze na temat danej firmy, np. czy nie ma długów, aby zapobiegać zatorom płatniczym. Ponadto, jeśli już się zdarzy partner, który zwleka z płatnością, ERIF BIG S.A. udostępnia swoją pieczęć ostrzegawczą na fakturach. To bardzo skuteczne narzędzie – pieczątka z nazwą biura informacji gospodarczej działa motywująco na płatników – ostrzeżenie przed wpisaniem firmy do rejestru dłużników to silny argument za terminowym opłacaniem faktur.

• Efektywne odzyskiwanie należności, m.in. poprzez: tworzenie i wysyłanie wezwań do zapłaty, czy też dopisywanie dłużników do rejestru BIG oraz  informacja ich o tym fakcie w postaci specjalnego pisma od biura informacji gospodarczej.

• Sprzedaż wierzytelności – w ostateczności, dług można wystawić do sprzedaży na giełdzie długów w partnerskim serwisie – www.verif.pl i w ten sposób odzyskać choć część należnej kwoty.

Zabezpiecz swoje finanse i zwiększ szanse na powodzenie Twojego biznesu

Jeśli chcesz dowiedzieć się, w jaki sposób ograniczyć ryzyko, które może dotknąć Twoją firmę – już teraz umów się na rozmowę z przedstawicielami ERIF. Zaledwie w kilka minut opowiemy Ci o wszystkim, co pozwoli Ci podjąć właściwą decyzję, a co za tym idzie – przeciwdziałać pojawianiu się należności, które mogą zrujnować Twoje przedsięwzięcie.

Artykuł Dlaczego co czwarta firma zamyka się już w 1 roku działalności? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Definicja zarządzania ryzykiem

Zarządzenie ryzykiem w przedsiębiorstwie to długotrwały proces, który ma na celu doprowadzenie do zmniejszenia ryzyka do akceptowalnego poziomu. Na podstawie danych i obserwacji zagrożeń należy opracować schemat usprawnienia, które trzeba będzie stopniowo wprowadzać. Efekty tych zmian, z racji rozciągnięcia w czasie, nie będą widoczne od razu. Później może się również okazać, że opracowany plan nie jest do końca właściwy lub sytuacja na rynku uległa zmianie, dlatego konieczne będą kolejne zmiany. Z tej przyczyny zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie jest procesem ciągłym i wymaga nieustannego doskonalenia metod.

Źródła ryzyka w przedsiębiorstwie

Ryzyko jest nieodłączną częścią prowadzenia biznesu. Biorąc pod uwagę funkcjonowanie przedsiębiorstwa, można je podzielić na:

• ryzyko stałe (niezmienne), czyli takie, które dotyczy całości systemu gospodarczego, jak poziom bezrobocia czy inflacja. Można je inaczej określić jako czynniki makroekonomiczne;
• ryzyko niestałe (zmienne), czyli takie, które wiąże się z samym przedsiębiorstwem, jak strajki pracowników czy brak płynności finansowej – więcej informacji na ten temat znajduje się w artykule Zatory płatnicze w przedsiębiorstwie. Inaczej można je określić jako czynniki mikroekonomiczne.

Opcji wystąpienia ryzyka w przedsiębiorstwie jest bardzo wiele. Inny podział zakłada czynniki ryzyka związane z samym funkcjonowaniem firmy:

• ryzyko projektu – zagrożenia techniczne, które mogą wystąpić podczas prowadzenia konkretnego projektu;
• ryzyko firmy – wynikające z błędnych decyzji na temat zarządzania firmą i jej przyszłością;
• ryzyko właścicieli – czyli brak zainteresowania rozwojem firmy i brak wprowadzania zmian przez właścicieli.

Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie – jakie dane będą Ci potrzebne?

Aby skutecznie zarządzać ryzykiem, należy przede wszystkim opierać się na danych i statystykach. Dlatego też trzeba stale monitorować sytuację branży, rynku oraz swojej firmy i podejmować takie działania, które sprawią, że  ryzyko w firmie osiągnie optymalny poziom. Jego całkowite wyeliminowanie wydaje się bowiem niemożliwe do osiągnięcia ze względu na mnogość czynników wpływających na jego występowanie.

Zarządzanie ryzykiem a jego identyfikacja

Identyfikacja ryzyka w przedsiębiorstwie wiąże się ściśle z samym pojęciem identyfikacji. Jest to po prostu rozpoznanie i ustalenie tożsamości niebezpieczeństwa, które może wystąpić w danej firmie. Polega ono także na ustalaniu przyczyn występowania ryzyka oraz miejsc, w których najczęściej się ono pojawia.

Proces identyfikacji ryzyka ma na celu wczesne odkrycie niebezpieczeństw dla danego przedsiębiorstwa i branży, aby móc odpowiednio szybko zareagować i powstrzymać dalszy rozwój ryzyka. Jest to istotne ze względu na możliwość osiągnięcia zysków lub poniesienia strat przez firmę.

Określenie głównych czynników ryzyka

Można wyróżnić kilka kategorii ryzyka, na które należy zwrócić uwagę:

• czynniki zewnętrzne, czyli m.in. konkurencja, klienci czy dostawcy,
• czynniki finansowe, np. płynność finansowa przedsiębiorstwa, zatory płatnicze,
• czynniki operacyjne, czyli specyfika danej branży i wynikające z niej zagrożenia, takie jak sezonowość wahania cen surowców czy zmiany technologiczne,
• zarządzanie przedsiębiorstwem: jakość podejmowanych decyzji, jakość pracy wykonywanej przez pracowników i ich zaangażowanie,
• kontrola wewnętrzna – czyli ogólnie mówiąc, kontrola nad organizacją pracy czy finansami przedsiębiorstwa,
• ryzyko wewnętrzne, czyli ryzyko wynikające ze specyfiki danej branży.

Metody zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie według Project Managament Institute

Project Managament Institute (PMI) to międzynarodowe stowarzyszenie, powstałe w latach 60. ubiegłego wieku w USA, które zrzesza kierowników projektów. Przed kilku laty stowarzyszenie to przeanalizowało ryzyko w projekcie i opracowało 6-etapowe zarządzanie ryzykiem:

1. Planowanie – w pierwszym kroku należy stworzyć plan badań ryzyka, które może wystąpić podczas realizacji danego projektu. Należy określić procedury, dokumentację oraz techniki.
2. Określenie ryzyka – aby móc zarządzać ryzykiem, trzeba zidentyfikować sam problem, czyli ryzyko oraz czynniki, które mogą wpłynąć na jego wystąpienie.
3. Analiza jakościowa – proces ten polega na określeniu istotności niebezpieczeństw, które mogą pojawić się w trakcie realizowania projektu.
4. Analiza ilościowa – jest to szereg pomiarów, które umożliwiają estymację wystąpienia poszczególnych czynników ryzyka.
5. Stworzenie planu zapobiegania ryzyka – w tym kroku należy opracować plan, który obejmie sposoby, techniki, a także finanse przeznaczone do ograniczenia wystąpienia czynników ryzyka.
6. Monitoring i kontrola ryzyka – to ostatni etap zarządzania ryzykiem według PMI. Polega on na wdrożeniu systemu zarządzania ryzykiem oraz jednocześnie na prowadzeniu działań, które mają na celu ograniczenie możliwości jego wystąpienia.

Kontrolowanie ryzyka

Zarządzenie ryzykiem w przedsiębiorstwie oraz jego kontrola opiera się przede wszystkim na konkretnych decyzjach i planie. Decyzje te mają doprowadzić do zminimalizowania szansy wystąpienia ryzyka, a nawet jego całkowite wyeliminowanie. W tym celu stosuje się dwie metody:

• unikanie ryzyka – ma ono charakter zabezpieczający, prewencyjny i polega na zaniechaniu działań, które mogą być ryzykowne,
• redukcja ryzyka – to działania, które mają za zadanie zminimalizować zakres oraz częstotliwość występowania potencjalnych zagrożeń.

Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie a ERIF BIG SA

ERIF BIG SA może pomóc w procesie zarządzania ryzykiem w przedsiębiorstwie, przede wszystkim zapobiegając jego występowaniu. Jest to możliwe dzięki opcji sprawdzenia przedsiębiorstwa w BIG. Przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji biznesowej o długofalowej współpracy, wypłaceniem zaliczki lub przekazaniem materiałów, zalecane jest sprawdzenie wiarygodności płatniczej potencjalnego partnera. Dzięki temu będziemy mogli uniknąć wielu problemów, m.in. trudności związanych z odzyskaniem nieuregulowanych należności lub opóźnień w wykonaniu zleceń. Oznacza to też uniknięcie ryzyka utraty płynności finansowej, ale też ryzyka reputacyjnego.

Artykuł Zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Na czym polega sprzedaż długów?

Zgodnie z prawem wierzyciel może podjąć się odzyskiwania długu samodzielnie lub sprzedając dług firmie windykacyjnej, wyspecjalizowanej w odzyskiwaniu należności lub innej zainteresowanej stronie.

Wszelkie kwestie dotyczące przeniesienia długu na osobę trzecią reguluje Kodeks Cywilny (art. 509 – 518). Firma może dokonać cesji wierzytelności bez zgody płatnika – musi go jednak o tym powiadomić. Po przekazaniu takiej informacji zadłużony przedsiębiorca jest zobowiązany do spłaty zobowiązania na rzecz nabywcy wierzytelności. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy w umowie między firmą a kontrahentem wyraźnie zastrzeżono, że cesja jest zakazana lub możliwa jedynie za zgodą płatnika. Firma windykacyjna może jednak w takim przypadku wystąpić jako pełnomocnik przedsiębiorstwa i rozpocząć procedurę odzyskiwana należności w jego imieniu.

Sprzedaż długów sprawia, że nowy wierzyciel nabywa jednocześnie wszelkie związane z nimi prawa, w tym roszczenia o zaległe odsetki. Z drugiej strony, jeśli zadłużony przedsiębiorca miał wobec wcześniejszego właściciela wierzytelności jakieś zarzuty, nadal przysługują mu one wobec nabywcy. Warto podkreślić, że przedmiotem cesji mogą być również zobowiązania, które nie są jeszcze wymagalne, tzn. takie, których termin zapłaty czy realizacji jeszcze nie minął. Sprzedaż długów nie musi więc świadczyć o złej kondycji finansowej przedsiębiorcy.

Wycena kupna należności oparta jest na wywiadzie gospodarczym przeprowadzonym wobec płatnika. Oczywiste jest, że firma skupująca dług musi na tym zarobić. Zysk obliczany jest na podstawie stopnia niewypłacalności zadłużonego przedsiębiorcy, dostępnej dokumentacji oraz okresu przeterminowania należności. Skupowanie wierzytelności o wysokim ryzyku (czyli takich, gdzie istnieje wyższe prawdopodobieństwo, że windykacja należności może się nie powieść), zwykle jest tańsze niż skup długów dobrze rokujących spłatę. Koszt cesji będzie wyższy, jeśli istnieją duże szanse na odzyskanie pieniędzy.

Sprzedaż długów a faktoring

Istotnym zagadnieniem związanym ze sprzedażą długów jest faktoring. Polega on na wykupie od przedsiębiorstw wyłącznie nieprzeterminowanych wierzytelności. Umowa faktoringu może obejmować również dodatkowe usługi na rzecz wierzyciela — monitoring płatności, windykację przeterminowanych płatności oraz prowadzenie rozliczeń.

Rozróżnia się trzy rodzaje faktoringu: pełny (bez prawa regresu), niepełny (z przysługującym prawem do regresu) oraz mieszany. Prawo regresu oznacza, że ryzyko nieściągnięcia długu zostaje po stronie wierzyciela. W przypadku udokumentowania braku możliwości odzyskania należności, musi on zwrócić pieniądze jakie otrzymał za sprzedaż długów  . W przypadku faktoringu mieszanego natomiast ryzyko podejmują obie strony, czyli faktor i faktorant, przy czym faktor z góry ustala kwotę, do jakiej ponosi odpowiedzialność za zobowiązanie. Powyżej tej sumy ryzyko niewypłacalności kontrahenta przenoszone jest na faktoranta.

Faktoring jest więc swoistym rodzajem kredytowania przedsiębiorstwa. W Polsce usługi tego typu świadczą zazwyczaj banki.

Co to jest giełda wierzytelności?

Giełda wierzytelności (długów) jest rejestrem informacji gospodarczych o wierzytelnościach wystawionych na sprzedaż. Podstawą prawną jej działalności jest Kodeks Cywilny (art. 509 -518), art. 4 ustawy o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych oraz art. 23 ustawy o ochronie danych osobowych.

Sprzedaż długów na giełdzie wierzytelności polega na podaniu do publicznej wiadomości informacji o zadłużeniach wraz z ofertą ich wykupu. Przepisy o ochronie danych osobowych zezwalają na przetwarzanie takich danych w prawnie uzasadnionych celach administracyjnych – w tym wypadku odzyskaniu należności od zadłużonych przedsiębiorców. Odsprzedaż długu wiąże się z udostępnieniem takich informacji jak: imię i nazwisko/nazwę firmy, adres (bez numeru nieruchomości i numeru lokalu mieszkalnego), NIP oraz wartość wierzytelności. Muszą być także potwierdzone stosowną dokumentacją. Wierzyciel nie ma prawa wystawiać na sprzedaż wierzytelności, jeśli w umowie z zadłużonym kontrahentem został zawarty zakaz cesji.

W Polsce działa obecnie wiele giełd wierzytelności, które dostępne są za pośrednictwem Internetu. Jedną z nich jest popularny portal www.verif.pl należący do Grupy Kapitałowej KRUK. Informacje o długach można zamieścić jednocześnie w kilku serwisach, jednak w większości z nich wymagana jest opłata za rejestrację oraz wystawienie oferty.

Skup długów

W większości przypadków głównymi klientami giełd wierzytelności są firmy windykacyjne, dla których skup długów oraz późniejsza windykacja należności stanowią główną formę działalności. Co ważne, nie każda firma windykacyjna będzie w równym stopniu zainteresowana konkretnym długiem – część z podmiotów działających na rynku obrotu wierzytelnościami specjalizuje się w określonym typie zadłużeń (np. wierzytelności konsumenckie), nie skupując zadłużeń innego rodzaju.

Giełda długów – co warto wiedzieć?

Przedsiębiorca nie zawsze ma czas oraz odpowiednie zasoby do dochodzenia roszczeń od kontrahentów. Sprzedaż długów na giełdzie długów (lub inaczej nazywając: giełdzie wierzytelności) pomaga w szybszym odzyskaniu należności. To dobre rozwiązanie dla firm, które potrzebują szybkiego zastrzyku gotówki. Uzyskana kwota jest zazwyczaj mniejsza niż sam dług, jednak przedsiębiorca nie ponosi dodatkowych kosztów związanych z jego windykacją.   

Ponadto wystawienie informacji o zadłużeniu na giełdzie długów może być dla płatnika motywacją do jego spłaty. Z prezentowanych danych korzystają bowiem także przedsiębiorcy, którzy planują podpisanie umowy z nowym partnerem biznesowym. Jeśli dana firma widnieje na liście dłużników, jest to sygnał, że nie warto z nią współpracować. Zrealizowanie zaległych należności (spłata długu) może z powrotem podnieść wiarygodność firmy. Więcej informacji na temat rejestru dłużników znajdziesz tutaj.

Na giełdzie długów można sprzedać w zasadzie każdy dług. Wierzytelność musi być jednak potwierdzona odpowiednimi dokumentami, takimi jak: wyrok sądu, umowa sprzedaży lub najmu, weksel, umowa pożyczki czy potwierdzenie wpłacenia zaliczki. Można także wystawiać na niej długi przeterminowane.

Dowiedz się, jak BIG może pomóc odzyskać dług: https://erif.pl/poradnik-przedsiebiorcy/odzyskiwanie-odzyskiwanie-dlugow-jak-moze-ci-pomoc-biuro-informacji-gospodarczej/

Jakie korzyści daje sprzedaż długów?

Sprzedaż długów rekomendowana jest przedsiębiorstwom, które borykają się z problemami finansowymi i potrzebują pilnego napływu gotówki. Jej brak może przyczynić się do zachwiania płynności finansowej, powstania zatorów płatniczych, a nawet upadku firmy.

Korzyści z przeniesienia wierzytelności na inny podmiot to przede wszystkim szybkie odzyskanie choć części długu. Przedsiębiorca przestaje być także obarczony ryzykiem niewypłacalności zadłużonego kontrahenta oraz nie musi pokrywać dodatkowych kosztów związanych z prowadzeniem windykacji. Ponadto oczekiwanie na wyrok i egzekucję komorniczą również jest ryzykowne. Płatnik może w tym czasie ukryć majątek, postawić się w stan upadłości lub zlikwidować działalność.

Warto jednak podkreślić, że nie każdą wierzytelność uda się sprzedać. Firmy windykacyjne weryfikują dokładnie sytuację zadłużonego przedsiębiorstwa oraz oceniają realne szanse na odzyskanie długu. Istotne jest również posiadanie pełnej dokumentacji.

Artykuł Skup długów – co to jest? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Pojęcia przychód i dochód są bliższe przedsiębiorcom, którzy muszą je rozróżniać, by mieć podstawowe pojęcie o finansach firmy. Warto jednak, by każdy znał różnicę między przychodem a dochodem, tym bardziej, że nie jest to wcale trudna materia.

Przychód a dochód

Przychód to łączna wartość ze sprzedaży dóbr, towarów i usług netto (czyli bez należnego podatku VAT, o ile jest naliczany) w danym okresie rozliczeniowym. Jest uzyskaną sumą pieniędzy, wszelkim rodzajem przysporzenia majątkowego, które nie oddaje faktycznej sytuacji finansowej, ale powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Przychód uzyskać można z tytułu:

• Stosunku pracy
• Prowadzenia działalności gospodarczej
• Pracy nakładczej
• Pracy wykonywanej w ramach stosunku służbowego
• Posiadanych nieruchomości.

Pełen katalog przysporzeń majątkowych będących przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej znajduje się w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody to kwoty należne, wliczając te jeszcze nieotrzymane, po wyłączeniu skont, bonifikat oraz towarów zwróconych. Czy przychód to kwota brutto? Dla czynnych płatników VAT przychodem jest kwota należna z tytułu sprzedaży towarów i usług pomniejszona o podatek VAT – zatem wartość netto sprzedanych towarów i usług.

Przykład 1:

Pan Maciej prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym płatnikiem VAT. We wrześniu 2021 wystawił tylko jedną fakturę na kwotę 10000 zł (w tym 2300 zł należnego podatku VAT). Jego przychód za wrzesień wyniósł zatem 7700 zł. Gdyby wystawionych we wrześniu 2021 faktur było więcej, łączny przychód Pana Macieja za ten miesiąc stanowiłaby suma wszystkich kwot netto (czyli po odliczeniu należnego podatku VAT) ze wszystkich faktur.

Czym jest zatem dochód? Najprościej rzecz ujmując to różnica między przychodem a poniesionymi kosztami. Dochód stanowi istotny wskaźnik sytuacji finansowej firmy czy osoby fizycznej – to bowiem pieniądze, które zostają do dyspozycji, wypracowany zysk. Może to być również poniesiona strata, jeśli koszty przewyższają przychody.

Wyróżnia się dwa rodzaje dochodu:

• dochód brutto uzyskiwany po odjęciu od przychodów kosztów, przed opodatkowaniem
• dochód netto, czyli kwota będąca różnicą przychodów i kosztów oraz z uwzględnieniem podatku dochodowego.

Jak obliczyć dochód?

Jak obliczyć dochód? Zależy, czy chodzi o dochód brutto, czy netto oraz z jakiego tytułu – stosunku pracy, własnej działalności itd. Skupmy się na początek na obliczeniu dochodu brutto.

Dochód brutto = przychody – koszty uzyskania przychodu

Aby dochód w ogóle mógł zaistnieć, koszty w danym okresie muszą być mniejsze niż przychody, inaczej nie będzie dochodu, tylko strata.

Kluczowe są tu zatem koszty uzyskania przychodu. To pojęcie dobrze znane przede wszystkim przedsiębiorcom. Mogą oni kształtować poziom kosztów firmowych. Wydatki związane z działalnością są zaliczane do kosztów księgowych i tym samym pomniejszają dochód, ale też podatek dochodowy. Przedsiębiorcom zależy na tym, by móc klasyfikować wydatki jako koszty uzyskania przychodu, bo nie chcą płacić zbyt dużych podatków. Przepisy prawa określają ogólnie, jakie rodzaje wydatków mogą być zaliczane w koszty firmowe, ale nie jest to lista zamknięta. Konkretny wydatek jest zaliczany w koszty, jeśli spełnia następujące warunki:

• został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania czy zabezpieczenia źródła przychodów
• ma związek z prowadzoną działalnością
• został odpowiednio udokumentowany
• nie ma cech wydatku o charakterze osobistym dla przedsiębiorcy.

Tak naprawdę każdy wydatek może być kosztem, o ile istnieje uzasadnienie połączenia go z prowadzoną działalnością i został udokumentowany, a także nie jest kosztem mającym charakter prywatny. Wykluczone z kosztów uzyskania przychodów są np. koszty reprezentacji.

W księgowości wyróżnia się dwa rodzaje kosztów:

• bezpośrednie, które mają bezpośredni związek z uzyskanym przychodem, np. kupno materiałów na produkty
• pośrednie, które jednoznacznie nie wiążą się z przychodami, ale pozwalają prowadzić działalność – przykładowo czynsz za wynajem biura, koszt księgowości itp.

Przykład 2:

Przychód Pana Macieja we wrześniu 2021 roku wyniósł 7700 zł. W tym samym miesiącu za wynajem biura zapłacił on 3000 zł, wydał również 1500 zł na dodatkowe szkolenie zawodowe, a kolejne 1500 zł na nowy telefon. Wszystkie te koszty łącznie to 6000 zł, a zatem dochód Pana Macieja we wrześniu 2021 wyniósł jedynie 1700 zł.

Jak obliczyć dochód z ryczałtu ewidencjonowanego? Ryczałt to jedna z form opodatkowania firm, która zakłada odprowadzanie stałej kwoty od przychodu w postaci pewnego procentu. Właśnie ta kwota będzie podatkiem dochodowym. Rozliczenie w tym przypadku nie dotyczy dochodu z ryczałtu. Jak obliczyć dochód nie jest tutaj kwestią stanowiącą jakąś trudność, bo ryczałt jest na przychodzie. Zatem przedsiębiorcy na ryczałcie w ogóle nie prowadzą ewidencji kosztów.

Koszty uzyskania przychodu to nie tylko termin znany przedsiębiorcom. Występują one także w przypadku umów o pracę, zlecenie i o dzieło. Odjęcie tych kosztów daje dochód brutto pracownika. Tutaj nie ma już jednak dowolności i koszty uzyskania przychodu z tytułu stosunku o pracę lub umów cywilnoprawnych są jasno określone. Wynoszą one:

• w przypadku umowy o pracę zryczałtowany koszt uzyskania przychodu to 111,25 zł lub 139,06 zł
• dla umowy zlecenia oraz umowy o dzieło koszty uzyskania przychodu to 20% lub 50% przychodu. Wyższa kwota dotyczy umów z przeniesieniem praw autorskich do dzieła.

Dochód do opodatkowania

Wiemy już, jak obliczyć dochód brutto – zatem dochód nieopodatkowany. Otrzymany dochód po odjęciu kosztów od przychodów stanowi dopiero dochód do opodatkowania. Jak obliczyć dochód netto? Wystarczy zastosować odpowiednią stawkę podatkową: PIT dla osób fizycznych i CIT dla osób prawnych. Od dochodu brutto, czyli dochodu stanowiącego podstawę obliczenia podatku, trzeba potrącić właściwą stawkę procentową podatku. Według art. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę opodatkowania stanowi właśnie dochód, nie zaś przychód. Podatek bezpośrednio od przychodu potrąca się jedynie na ryczałcie.

Podatek dochodowy – podstawa prawna

Podatek dochodowy w Polsce regulowany jest dwoma ustawami:

• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ustawa o PIT)
• Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tzw. ustawa o CIT)

Jak wygląda kwestia dochodu rocznego a podatku? Podatek jest obliczany nie tylko raz do roku, choć wtedy składa się deklaracje PIT i rozliczenia CIT. Jednakże każdego miesiąca przedsiębiorcy wpłacają zaliczkę na podatek dochodowy, a etatowcy mają potrącany podatek od pensji.

Zaliczka na podatek dochodowy dla firm wyliczana jest zależnie od przyjętego sposobu rozliczenia, czyli:

• Przedsiębiorcy rozliczający się na zasadach ogólnych korzystają ze skali podatkowej. Płacą 18% podatku, jeśli nie przekraczają 85 528 zł dochodu, a 32% powyżej tej sumy. Dodatkowo funkcjonuje w tym przypadku tzw. kwota zmniejszająca podatek wynosząca 556,02 zł
• Przedsiębiorcy rozliczający się podatkiem liniowym mają stałą stawkę podatku wynoszącą 19% – niezależnie od osiąganych przychodów.

W obu przypadkach:

• Przy wyliczaniu podatku bierze się pod uwagę przychód od początku roku oraz koszty od początku roku
• Od dochodu przedsiębiorcy odliczają składki na ubezpieczenie społeczne opłacone w danym roku i stratę z lat ubiegłych (jeśli nie była zaliczana do kosztów w księgach)
• Od podatku odliczana jest suma składek na ubezpieczenie zdrowotne za cały rok w wysokości 7,75% – nie całość, ale część składek
• Od podatku należnego od początku roku należy odjąć zaliczki zapłacone w poprzednich okresach.

W przypadku dochodu na ryczałcie i obliczania podatku od sumy przychodów odejmuje się łączną kwotę składek na ubezpieczenie społeczne, co pozwala uzyskać kwotę stanowiącą podstawę opodatkowania stawką właściwą dla rodzaju prowadzonej działalności. Od podatku wyliczonego w ten sposób odejmuje się ponadto 7,75% podstawy wymiaru składki zdrowotnej.

Podstawową różnicę, w teorii i praktyce, między przychodem a dochodem stanowią koszty. Wystarczy odjąć koszty uzyskania przychodu od łącznej kwoty przychodu netto, czyli pomniejszonej o należny podatek VAT dla faktur wystawianych przez czynnych płatników VAT, by otrzymać dochód brutto przed opodatkowaniem. Przychody z tytułu stosunku pracy także są pomniejszane o koszty ich uzyskania celem wyliczenia dochodu, ale nie ma w tym przypadku potrzeby prowadzenia ewidencji kosztów, bo sumy są stałe i zryczałtowane lub ustalone stawką procentową.

Artykuł Przychód a dochód – jakie są różnice i co warto wiedzieć pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Odsetki ustawowe – definicja i podstawa prawna

Jeśli tylko występują przesłanki, aby wystąpić do kontrahenta z żądaniem zapłaty odsetek – czyli właściwie już od pierwszego dnia po terminie spłaty faktury – można to zrobić i wyliczyć należne odsetki na podstawie ustawowych stawek. Odsetki mają określaną wartość maksymalną, to znaczy, że nie można naliczyć odsetek przekraczających ten próg. Wyrażone są w procentach od kwoty należności i wyliczane zależnie od liczby dni, które upłynęły od terminu płatności.

Ustawowe odsetki za opóźnienie to narzędzie dyscyplinujące, będące sankcją dla dłużnika, który nie opłacił w  terminie faktury. Jest to również forma rekompensaty dla wierzyciela, który jest zmuszony czekać na płatność. Opóźnienie zapłaty za usługi lub produkty może powodować zatory płatnicze w firmie i problemy z płynnością finansową. Odsetki ustawowe są naliczane w sytuacji, w której umowa między kontrahentami nie wskazuje jasno, jaka ma być wysokość stawki odsetek za opóźnienie. Pomimo braku takich zapisów wszystkich kontrahentów chroni prawo, określające odsetki ustawowe za opóźnienie w razie nieterminowej spłaty.

Rodzaje odsetek ustawowych – istnieją trzy rodzaje odsetek ustawowych, a dla każdego stosuje się inny wzór:

• Odsetki ustawowe należne od sumy pieniężnej: naliczane od pożyczonego kapitału. Pożyczki – poza darmowymi – są oprocentowane w skali roku odsetkami kapitałowymi, mają też naliczaną prowizję pożyczkodawcy oraz inne opłaty. Odsetki pożyczkowe naliczane są przez pożyczkodawcę i nie są zależne od stawki ustawowej. Odsetki kapitałowe ustawowe mają zastosowanie w sytuacjach, gdy sąd nakłada je jako sankcję na dłużnika.
• Odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnianiu świadczeń pieniężnych: naliczane w momencie niespłacania kwoty całkowitej lub częściowej długu. Pożyczkodawca ma prawo naliczać odsetki za opóźnienie w spłacie, ale sankcje nie mogą być wyższe niż maksymalne odsetki. Jeśli w umowie nie zostało jasno sprecyzowane, jaka ma być wysokość odsetek za niespłacenie kwoty w terminie, to wtedy wykorzystywane są odsetki ustawowe.
• Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych: to specjalny rodzaj odsetek, mający zastosowanie dla transakcji handlowych między przedsiębiorcami.

Podstawą prawną odsetek ustawowych są: artykuły 359 i 481 ustawy z 23 kwietnia 1964 r., czyli Kodeksu cywilnego (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.) oraz artykuł 4 pkt 3 ustawy z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 684). Konkretnie rzecz biorąc odsetki ustawowe od sumy pieniężnej są regulowane przez art. 359 Kodeksu cywilnego, w którym przeczytać można, że:

§ 1. Odsetki od sumy pieniężnej należą się tylko wtedy, gdy to wynika z czynności prawnej albo z ustawy, z orzeczenia sądu lub z decyzji innego właściwego organu.

§ 2. Jeżeli wysokość odsetek nie jest w inny sposób określona, należą się odsetki ustawowe w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych.

Z kolei art. 481 Kodeksu cywilnego dotyczy odsetek za opóźnienie:

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

Co roku Minister Sprawiedliwości w formie obwieszczenia ogłasza aktualne stawki odsetek ustawowych. Tegoroczne stawki za okres od 1 lipca 2021 do 31 grudnia 2021 zostały opublikowane w Monitorze Polskim (M.P. 2021 poz. 591).

Ile wynoszą odsetki ustawowe?

Wyliczanie odsetek odbywa się na podstawie stopy referencyjnej NBP, która obecnie wynosi 0,1%. Odsetki kapitałowe są obliczane w ten sposób, że do stopy referencyjnej NBP dolicza się 3,5%. Ustawowe odsetki za opóźnienie wynoszą stopę referencyjną NBP powiększoną o 5,5%.

Z kolei odsetki za opóźnienia w transakcjach handlowych to stopa referencyjna powiększona o:

• 8% – w przypadku transakcji handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym;
• 10% – w przypadku transakcji handlowych, w których dłużnikiem nie jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym.

Tegoroczne stawki ustawowych odsetek za opóźnienie, od sumy pieniężnej oraz w transakcjach handlowych wynoszą odpowiednio:

• 3,6% w skali roku dla odsetek ustawowych od sumy pieniężnej
• 5,6% w skali roku dla odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego
• 8,1% lub 10,1% (zależnie od typu podmiotu, który jest dłużnikiem) dla odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych.

Dodatkowo dla odsetek kapitałowych i za opóźnienie określone są stawki maksymalne, których odsetki nie mogą przekraczać. Za rok 2021 wynoszą one:

• 7,2% w skali roku dla odsetek ustawowych należnych od sumy pieniężnej
• 11,2% w skali roku dla odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnianiu świadczeń pieniężnych

Obliczanie odsetek ustawowych kapitałowych, za opóźnienie oraz za opóźnienie w transakcjach handlowych opiera się na powyższych stawkach – w zakresie między stawką podstawową a maksymalną.

Jak obliczyć odsetki ustawowe?

Tyle stawki w teorii, ale jak na ich podstawie dokonuje się obliczania odsetek ustawowych? Poza stawką potrzebna jest kwota należności oraz liczba dni zwłoki, czyli dni, które minęły od momentu upłynięcia terminu płatności należności. Wzór jest dość prosty i z łatwością da się obliczyć wysokość odsetek samodzielnie, bez konieczności korzystania z kalkulatorów w Internecie czy nawet kalkulatorów z telefonu lub Excela. Należy pomnożyć kwotę należności przez liczbę dni zwłoki oraz przez wysokość danej stawki odsetek ustawowych, a następnie całą kwotę podzielić przez 365 dni. Czyni się tak dlatego, że wysokość procentowa stawki odsetek ustawowych jest podawana w skali roku. Wzór na wyliczenie odsetek ustawowych to:

Kwota zaległości x liczba dni zwłoki x wysokość stawki odsetek ustawowych / 365

Pewne kwestie mogą budzić wątpliwości, przedstawiamy zatem dwie dodatkowe uwagi do wzoru:

• Dni zwłoki są obliczane od pierwszego dnia od momentu upłynięcia terminu płatności. Przykładowo, jeśli termin na fakturze wskazywał 5 września, to liczy się zwłokę od 6 września aż do dnia spłacenia długu. Powiedzmy, że doszło do spłaty 16 września, więc dni zwłoki wynoszą 11 dni.
• Zawsze przyjmuje się we wzorze 365 dni, nawet jeśli rok jest przestępny i ma 366 dni.

Wzór na obliczenie odsetek ustawowych

Prześledźmy naliczanie odsetek ustawowych krok po kroku na przykładzie:

Przedsiębiorca X wystawił za usługi fakturę na kwotę 5000 zł brutto z terminem płatności przypadającym na 10 stycznia 2021 roku. Dłużnik opłacił fakturę 25 sierpnia 2021 roku, dopiero po przeprowadzeniu postępowania polubownego przez przedsiębiorcę X. Kontrahenci nie mieli w umowie jasno zawartych stawek odsetek, zatem obowiązywały odsetki ustawowe za opóźnienie. Przedsiębiorca X postanowił skorzystać z możliwości naliczania tych odsetek w stawce wynoszącej 7%. Ile zatem powinien otrzymać w odsetkach?

Policzmy:

Kwota z faktury wynosząca 5000 zł x liczba dni zwłoki wynosząca 227 (za okres między 11 stycznia a 25 sierpnia) x 7% / 365 dni = 217,67 złotych.

Jeśli jednak ktoś miałby problemy z wyliczeniem odsetek ustawowych lub kapitałowych albo ewentualnie chciałby się upewnić, czy dobrze dokonał obliczania odsetek ustawowych, to z pomocą przychodzi kalkulator gofin: https://kalkulatory.gofin.pl/Kalkulator-odsetek-ustawowych,12.html. Tu wystarczy podać kwotę należności, zaznaczyć właściwą opcję – odsetki kapitałowe czy ustawowe, wybrać datę wymaganej płatności oraz datę właściwej zapłaty, kliknąć „Oblicz” i gotowe. Odsetki od nieterminowych płatności to przywilej przedsiębiorców, z którego warto skorzystać. Opóźnienie w płatnościach przynosi niejednokrotnie poważne konsekwencje dla firmy, zatem rekompensata w postaci odsetek jest uzasadniona.

Artykuł Odsetki za opóźnienie płatności – ustawowe odsetki – jak obliczyć ich wysokość? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..

Działalność nierejestrowa umożliwia prowadzenie drobnego biznesu bez konieczności rejestrowania firmy. Na jakich zasadach funkcjonuje działalność bez rejestracji i czy można dochodzić praw z tytułu nieopłaconej faktury lub zlecenia?

Tak zwana ustawa Wilczka z 1988 roku nałożyła konieczność rejestracji przedsiębiorców w CEIDG. W praktyce oznaczało to, że prowadzenie jakiejkolwiek działalności poza tym rejestrem było zabronione, co było dość kłopotliwe na przykład w przypadku studentów chcących dorobić poprzez małe zlecenia na projekty graficzne czy też w przypadku rękodzielnictwa. Od 30 kwietnia 2018 sytuacja ta uległa zmianie – wprowadzona została „Konstytucja Biznesu”, której celem jest ułatwienie pierwszych kroków w biznesie bez zakładania firmy. Mowa o działalności nierejestrowej lub działalności nierejestrowanej.

Na jakich zasadach działa działalność gospodarcza bez rejestracji?

Działalność nierejestrowana to tzw. firma na próbę, która stwarza przedsiębiorcy korzystne warunki do przetestowania pomysłu na biznes i umożliwia pracę zarobkową osób fizycznych bez konieczności rejestracji firmy.

Aby prowadzić działalność nierejestrową, należy spełnić kilka warunków:

• być osobą fizyczną,
• przychody nie mogą przekroczyć w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia za dany rok,
• nie można wykonywać działalności w ramach spółki cywilnej,
• nie można prowadzić działalności regulowanej, czyli takiej, która wymaga koncesji lub zezwoleń,
• w okresie ostatnich 60 miesięcy nie można prowadzić działalności gospodarczej.

Jeśli chodzi o działalność nierejestrowaną 2021 i kwestię wynagrodzenia minimalnego, to wynosi ono 2800 zł brutto, zatem w przypadku działalności rejestrowej w roku 2021 nie można przekroczyć 1400 zł przychodów miesięcznie.

Korzyści z prowadzenia firmy bez rejestracji

Działalność nierejestrowa przynosi wiele korzyści, a większość z nich polega na ograniczeniu spraw formalnych i obniżeniu kosztów prowadzenia takiej działalności. Nie trzeba zgłaszać działalności w ewidencji przedsiębiorców i urzędach ani prowadzić skomplikowanej księgowości, ponieważ wystarczy uproszczona ewidencja sprzedaży.

Jakie opłaty nie dotyczą działalności nierejestrowej:

• miesięczne lub kwartalne zaliczki na podatek,
• podatek VAT (z wyjątkami),
• składki na ubezpieczenia z tytułu działalności pozarolniczej. 

Uwaga: w przypadku umowy o świadczenie usług lub umowy zlecenia podlega się ubezpieczeniom jako zleceniobiorca. Podmiot zawierający umowę pełni wówczas obowiązki płatnika składek ZUS i to on powinien je odprowadzić.

Czy działalność nierejestrowa może wystawiać faktury?

Działalność nierejestrowana ma tę korzyść, że nie trzeba wystawiać rachunków ani faktur. Jednak taki obowiązek powstaje w momencie, kiedy klient o to poprosi. Na życzenie więc należy wystawić rachunek bądź fakturę bez VAT – dotyczy tzw. nievatowców. O taki dokument mogą poprosić przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą, jak również konsumenci, czyli osoby fizyczne. Co bardzo ważne, klient na zgłoszenie takiego życzenia ma aż 3 miesiące licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę.

W przypadku działalności nierejestrowej można odprowadzać VAT i wtedy powstaje obowiązek wystawienia faktury VAT za każdym razem i niezależnie od tego, czy ktoś o nią poprosił. Obowiązek rejestracji jako podatnik VAT powstaje wtedy, gdy świadczy się np. usługi doradcze, jubilerskie, prawnicze czy związane ze ściąganiem długów.

Bez względu na to, jaką formę dokumentu sprzedaży się wybierze, za każdym razem generuje on obowiązek zapłaty. Działa to też w drugą stronę – osobie fizycznej prowadzącej działalność nierejestrową można też coś sprzedać, wykonać dla niej usługę (na przykład zaprojektować i wdrożyć sklep do celów sprzedaży przedmiotów rękodzielniczych), prowadzić kampanię marketingową w mediach społecznościowych czy dostarczyć towar. Działalność nierejestrowana może również generować koszty, np. koszty kursów i e-booków, koszty materiałów, usług i konsultacji – wykazuje się je przy rozliczeniu rocznym PIT-36. A co w momencie, kiedy przedsiębiorca prowadzący działalność bez rejestracji uchyla się od zapłaty?

Jak odzyskać należność od działalności nierejestrowanej?

W świetle prawa cywilnego osoba prowadząca działalność gospodarczą bez rejestracji jest przedsiębiorcą, zatem musi przestrzegać praw konsumentów i dawać prawo do reklamacji, zwrotów oraz napraw. Dotyczy to również prawa konsumenta do odstąpienia w terminie 14 dni od umowy zawartej na odległość. Zdarza się jednak tak, że nierejestrowany przedsiębiorca nie chce zwrócić należności za wadliwy przedmiot czy za źle wykonaną usługę lub nie chce zapłacić za wykonanie dla niego dzieła bądź zlecenia. Co wtedy?

Prowadzenie działalności nierejestrowanej nie zwalnia z obowiązku zapłaty, co oznacza, że można dochodzić spłaty należności na takich samych zasadach, jak w przypadku osób fizycznych. Nie jest to zadaniem prostym, ale na pewno wykonalnym – zwłaszcza jeśli skorzystamy z usług prawnika, firmy windykacyjnej lub biura informacji gospodarczej.

Dowiedz się, jak BIG może pomóc odzyskać dług: https://erif.pl/poradnik-przedsiebiorcy/odzyskiwanie-odzyskiwanie-dlugow-jak-moze-ci-pomoc-biuro-informacji-gospodarczej/

Pierwszym krokiem powinna być próba porozumienia. W trakcie rozmowy może się okazać, że dłużnik ma poważne problemy finansowe lub nie ma tymczasowo zleceń, dlatego korzystniejszą formą spłaty dla obu stron będzie rozłożenie należności na raty. Jeśli jednak „przedsiębiorca” wykazuje złą wolę i najzwyczajniej w świecie nie chce zapłacić za wykonaną usługę (np. sesję fotograficzną czy dostawę towaru) albo zwrócić pieniędzy), możemy skorzystać z innych narzędzi.

Jak odzyskać należność od firmy bez rejestracji – wezwanie do zapłaty

Jedną z dostępnych form upomnienia się o należność jest wezwanie do zapłaty. Można je szybko wygenerować przez internet lub stworzyć własny formularz. Należy pamiętać o uwzględnieniu odsetek ustawowych za opóźnienie, wyznaczyć sposób i termin spłaty, a także umieścić ostrzeżenie o konsekwencjach (np. informację, że w przypadku braku zapłaty będą naliczane odsetki albo że sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania windykacyjnego lub sądowego, dla wierzyciela dostępna jest także możliwość dopisania dłużnika do biura informacji gospodarczej).

Wezwanie do zapłaty należy wysłać listem poleconym na adres osoby prowadzącej działalność bez rejestracji koniecznie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Dla przyspieszenia możemy też kopię wysłać e-mailowo z informacją, że oryginał został wysłany pocztą. Należy zachować potwierdzenie odbioru, ponieważ odgrywa ogromną rolę w przypadku postępowania dowodowego.

Jak odzyskać należność od firmy bez rejestracji – dodanie do rejestru dłużników

W wezwaniu do zapłaty warto zaznaczyć, że w przypadku niewywiązania się z obowiązku zapłaty dane zostaną przekazane do rejestru dłużników. Mowa tu przede wszystkim o liście dłużników prowadzonej przez biuro informacji gospodarczej, ale też o rejestrze dłużników niewypłacalnych dotyczącym osób fizycznych – tu jednak wpis może być dokonany tylko przez sąd.

Do rejestru dłużników BIG można wpisać dłużnika, którego łączna kwota zadłużenia wynosi co najmniej 200 zł brutto w przypadku konsumentów, a termin wymagalności spłaty zobowiązania przekroczył 30 dni. Warunkiem jest upływ  przynajmniej 1 miesiąc od daty wysłania wezwania do dłużnika.

Jak odzyskać należność od firmy bez rejestracji – pozew do sądu o zapłatę

W przypadku każdej współpracy najlepiej sporządzić umowę, która bardzo ułatwia dochodzenie swoich praw na drodze sądowej. Jeśli jednak umowy nie ma, warto archiwizować rozmowy i zachowywać np. ustalenia mailowe czy SMS-owe, które również mogą być podstawą do skierowania sprawy do sądu. Można złożyć pozew osobiście albo skorzystać z e-sądu, który zajmuje się rozpatrywaniem najprostszych spraw niewymagających przeprowadzenia postępowania dowodowego, tj. gdy dług nie budzi wątpliwości i jest jasno udokumentowany niezbędnymi dokumentami sprzedaży i umowami.

Skierowanie sprawy do sądu pozwoli na wydanie sądowego nakazu spłaty należności. Nakaz ten zobowiązuje dłużnika do spłaty zaległości w ciągu 14 dni od daty otrzymania pisma. Jeśli przedsiębiorca nierejestrowany nie skorzysta z wniesienia w tym terminie sprzeciwu albo zarzutów, nakaz ulega uprawomocnieniu i można przystąpić do windykacji komorniczej. Egzekucja przez komornika pozwala odzyskać dług dzięki licytacji majątku dłużnika czy zajęciu jego wynagrodzenia.

Jak odzyskać należność od firmy bez rejestracji – sprzedaż długu na giełdzie wierzytelności

Alternatywnym sposobem na odzyskanie długu jest wystawienie go na giełdzie wierzytelności. Wystarczy zarejestrować się na stronie giełdy i dodać tam swoją ofertę. Końcowa cena zależy od wartości wierzytelności, terminów, liczby długów itd. Z giełdy wierzytelności mogą korzystać zarówno przedsiębiorstwa, jak i osoby prywatne.

Dzięki temu rozwiązaniu oszczędzić można sporo czasu i kosztów. Ponadto minimalizuje to wszelkie formalności i może być skuteczną formą pozbycia się zalegającej należności bez konieczności udawania się do sądu, gdzie rozwiązanie sprawy może zająć nawet kilka lat.

Podsumowanie

Często egzekwowanie należności kończy się na etapie wysłania wezwania do zapłaty. Zdarza się jednak tak, że nawet groźba skierowania sprawy do sądu nie robi wrażenia na przedsiębiorcy prowadzącym działalność nierejestrowaną. Wtedy pomóc może biuro informacji gospodarczej, takie jak ERIF, które oferuje wsparcie na etapie windykacji należności. Rozwiązanie polega na dopisaniu informacji o nowym zadłużeniu do bazy i wysyłce powiadomienia o tym wpisie bezpośrednio do dłużnika. Negatywna informacja gospodarcza może być skutecznym motywatorem do uregulowania wszystkich zaległych należności, niezależnie, czy dotyczy to osoby fizycznej, czy firmy.

Artykuł Działalność nierejestrowana a ściąganie długów – jak odzyskać należność od nierejestrowanej działalności gospodarczej? pochodzi z serwisu ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A..